27 Σεπτεμβρίου 2018

«Να κάνουμε τα Ηνωμένα Έθνη προσιτά σε όλους» - Άρθρο της Προέδρου της ΓΣ ΟΗΕ Μ. Φερνάντα Εσπινόζα


Καθώς οι ηγέτες του κόσμου συναντώνται στη Νέα Υόρκη για την ετήσια Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών, είμαι μόλις η τέταρτη γυναίκα που προεδρεύει της Γενικής Συνέλευσης και η πρώτη από την Λατινική Αμερική και την Καραϊβική. 

Κατά τη διάρκεια της θητείας μου, είμαι αποφασισμένη να καταπολεμήσω όλες τις μορφές διακρίσεων, με τις διακρίσεις λόγω φύλου να αποτελούν μία από τις βασικές προτεραιότητές της θητείας μου.

Εκλέχθηκα από τα κράτη μέλη για να υπηρετήσω τα συμφέροντά τους και κατά τη διάρκεια της θητείας μου σκοπεύω να κάνω ακριβώς αυτό. Η Γενική Συνέλευση είναι ότι πλησιέστερο που διαθέτουμε σε ένα παγκόσμιο Κοινοβούλιο. Αλλά ακόμα και όταν οι αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων από όλο τον κόσμο συγκεντρώνονται κάτω από τον τεράστιο θόλο των Ηνωμένων Εθνών για να συζητήσουν τις μεγάλες προκλήσεις της εποχής μας, πρέπει να αντιμετωπίσουμε το γεγονός ότι οι πολιτικές διαφορές βαθαίνουν. Η αίσθηση του κοινού σκοπού που απαιτείται για την εύρεση αποτελεσματικών λύσεων σε αυτές τις προκλήσεις, φαντάζει όλο και πιο άπιαστη. Πράγματι, πολλές από τις πολυμερείς συμφωνίες που έχουν προσεκτικά επιτύχει τα Ηνωμένα Έθνη τις τελευταίες δεκαετίες, τίθενται σοβαρά υπό αμφισβήτηση.

Πολύ συχνά ξεχνάμε ότι ο Χάρτης των Ηνωμένων Εθνών ξεκινά με τις λέξεις "Εμείς οι λαοί". Αυτό αντανακλούσε μια συλλογική αποφασιστικότητα και αισιοδοξία που κοιτούσε μπροστά και δεν απέκλειε κανέναν μετά από τις στερήσεις και τη φρίκη του Δεύτερου Παγκόσμιου Πολέμου. Πιστεύω ακράδαντα ότι πρέπει να κάνουμε τα Ηνωμένα Έθνη προσιτά σε όλους τους ανθρώπους, ενθαρρύνοντας παράλληλα όλα τα κράτη μέλη να αναγνωρίσουν την κοινή ευθύνη που απαιτείται για τη διασφάλιση ειρηνικών, δίκαιων και βιώσιμων κοινωνιών.

Μέρος αυτής της διαδικασίας πρέπει ασφαλώς να είναι η καλύτερη ενημέρωση του κοινού για τον βασικό ρόλο του ΟΗΕ που είναι το να φέρνει μαζί τα έθνη προκειμένου να επιτευχθούν συμφωνίες για τα πάντα. Από την αλλαγή του κλίματος στην ειρήνη στη Μέση Ανατολή και από τα θέματα ασφάλειας στα δικαιώματα των μεταναστών. Πρέπει να υπενθυμίσουμε στους ανθρώπους τον ζωτικό ρόλο που διαδραματίζει μια ολόκληρη ομάδα οργανώσεων του ΟΗΕ που βρίσκονται στην υπηρεσία των ανθρώπων όλο το εικοσιτετράωρο.

Ωστόσο, ένα σημαντικό μέρος αυτής της διαδικασίας είναι να παραδεχτούμε ότι, στο μυαλό πολλών ανθρώπων, η διεθνής κοινότητα έχει χάσει το δρόμο της. Πράγματι, μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις που αντιμετωπίζουμε σήμερα είναι η ευρεία έλλειψη εμπιστοσύνης στα πολιτικά θεσμικά όργανα που δημιουργήθηκαν για να υπηρετήσουν όλους τους πολίτες, αλλά όλο και περισσότερο θεωρείται ότι ευνοούν τους εκλεκτούς λίγους.

Ενώ ο ΟΗΕ μπορεί μόνο να είναι τόσο αποτελεσματικός όσο τα κράτη μέλη του επιτρέπουν, εμείς πρέπει να δράσουμε γνωρίζοντας ότι ένα μέρος της αρχιτεκτονικής μετά τον παγκόσμιο πόλεμο χρειάζεται μια σημαντική μεταρρύθμιση. Σε ορισμένες χώρες οι τραγικές συγκρούσεις συνεχίζονται, με όλη την καταστροφή, την υποβάθμιση και την δυστυχία που ο ΟΗΕ δημιουργήθηκε για να αποτρέψει.

Αν θέλουμε να αποκαταστήσουμε την εμπιστοσύνη στο πολυμερές σύστημα και να αντιστρέψουμε την ολίσθηση στον απομονωτισμό, σε ακραίες μορφές εθνικισμού και στη ξενοφοβία καθώς και την πάντα παρούσα απειλή βίαιου εξτρεμισμού, πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι καμία από αυτές τις δυνάμεις δεν δημιουργούνται στο κενό. Ενώ θα ήθελα να επικεντρώσω τις προσπάθειές μου σε μια σειρά θεμάτων από την περιβαλλοντική δράση, ιδιαίτερα γύρω από την παγκόσμια μάστιγα της ρύπανσης από το πλαστικό, στην εξασφάλιση της απόλαυσης των θεμελιωδών δικαιωμάτων των ατόμων με αναπηρίες και στην ιεράρχηση των αναγκών των 68,5 εκατομμυρίων προσφύγων παγκοσμίως, πρέπει να αναγνωρίσουμε την αυξανόμενη ανισότητα και την ανεργία που συμβάλλουν στη δημιουργία μιας πραγματικής αίσθησης απογοήτευσης στις πλούσιες όσο και στις φτωχές χώρες εξίσου.

Πρώτα έγινα πρεσβευτής στον ΟΗΕ για τη χώρα μου, τον Εκουαδόρ, τον Μάρτιο του 2008. Μόλις έξι μήνες αργότερα, η κατάρρευση της Lehman Brothers πυροδότησε μια καταστροφική οικονομική κρίση που θύμισε την κατάρρευση της δεκαετίας του 1930. Οι καταστροφές εκείνης της περιόδου αποφεύχθηκαν σε μεγάλο βαθμό, αλλά μεγάλο μέρος της απογοήτευσης σήμερα, αντικατοπτρίζει τη δεκαετή προσπάθεια αντιμετώπισης των συνεπειών της κρίσης με δίκαιο και έγκαιρο τρόπο.

Αυτό βρίσκεται πίσω από μια αυξανόμενη αλλά επικίνδυνη άποψη ότι τα μεμονωμένα έθνη μπορούν να ενεργήσουν αποτελεσματικότερα μόνα τους από ό, τι σε συνεννόηση με τους άλλους. Δεν πρέπει μόνο να δείξουμε ότι ένα πολυμερές σύστημα μπορεί να είναι αποτελεσματικότερο από τη μονομερή δράση, αλλά να διασφαλίσουμε ότι οι υπεύθυνοι για τη χάραξη πολιτικής θα έχουν το περιθώριο να μετριάσουν τις δυνάμεις που έχουν καταστροφικές συνέπειες για τις θέσεις εργασίας και τα μέσα διαβίωσης των ανθρώπων.

Μια από τις κορυφαίες προτεραιότητές μου φέτος θα είναι να επισημάνω τις καλύτερες έρευνες, τις αναλύσεις και τις συστάσεις πολιτικής που αναπτύσσουν τα κράτη μέλη και μια πληθώρα εμπειρογνωμόνων σε διάφορους οργανισμούς του ΟΗΕ που αποσκοπούν στην παροχή αξιοπρεπούς και ουσιαστικής εργασίας σε νέους, σε άτομα με αναπηρίες και τους ανέργους.

Οι καλύτερες κοινωνίες που όλοι θέλουμε να δούμε εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από την οικοδόμηση ηθικών κύκλων οικονομικής, κοινωνικής και φυσικής ευημερίας που μπορούν να ανυψώσουν όλους τους ανθρώπους. Ο στόχος αυτός δικαιολόγησε τις ελπίδες και τις φιλοδοξίες εκείνων που συνέβαλαν στην οικοδόμηση των Ηνωμένων Εθνών από τις στάχτες του Δεύτερου Παγκόσμιου Πολέμου και δικαιολογεί τις ελπίδες και τις φιλοδοξίες μου από τότε που ανέλαβα καθήκοντα. Εάν μπορώ να χρησιμοποιήσω τη θητεία μου για να βοηθήσω στην προσοχή της παγκόσμιας γνώμης και της πολιτικής ηγεσίας προς την κατεύθυνση της αναζήτησης λύσεων, τότε θα επιτύχω, ελπίζω, εν μέρει να καταστήσω τα Ηνωμένα Έθνη πιο οικεία σε αυτούς που υπηρετούμε.
ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟ
ΕΠΟΜΕΝΟ

0 blogger-facebook:

Προσθέστε (ΑΝΩΝΥΜΑ) τα σχόλιά σας ΕΔΩ..